سنگ کلیه: از پیشگیری تا درمان، محافظت از کلیه ها در طول کل فرآیند

سنگ کلیه، اگرچه کوچک است، اما می تواند بسیار مضر باشد، باعث درد طاقت فرسا و به طور بالقوه منجر به هیدرونفروز و آتروفی کلیه شود. میزان بروز سنگ کلیه در کشور من سال به سال در حال افزایش است و میزان عود آن بیش از 50 درصد است. این در مردان بیشتر از زنان و در جنوب چین نسبت به شمال چین رایج است. بنابراین، مدیریت جامع، شامل "پیشگیری - درمان - پیشگیری از عود"، بسیار مهم است.

Ⅰ. آشنایی با سنگ کلیه
سنگ‌های کلیه بلورهای سختی هستند که از تجمع غیرطبیعی کلسیم، اگزالات و کریستال‌های اسید اوریک در کلیه‌ها تشکیل می‌شوند. مشابه فلس کلیه، آنها را می توان همراه با ادرار به حالب، مثانه و مجرای ادرار حمل کرد. آنها عمدتاً به عنوان اگزالات کلسیم، فسفات کلسیم و اسید اوریک طبقه بندی می شوند.

علل:

ناهنجاری های متابولیک: سطوح بالای کلسیم و اگزالات در ادرار نمی تواند به درستی دفع شود.

انسداد مجاری ادراری: تنگی مجرای ادرار یا حالب یا هیپرپلازی پروستات (BPH) منجر به احتباس ادرار می شود که رسوب کریستال را تسهیل می کند.

عفونت: عفونت های دستگاه ادراری ترکیب ادرار را تغییر می دهد و باعث تشکیل سنگ می شود.

داروها: استفاده طولانی مدت از ویتامین C و سولفونامیدها خطر را افزایش می دهد.

سایر عوامل خطر: رژیم غذایی نامناسب، مصرف ناکافی مایعات و هوای گرم.

علائم بالینی:
درد زیر شکم: می تواند مبهم، متسع یا شدید باشد، اغلب به پرینه می رسد، همراه با حالت تهوع، استفراغ و تعریق زیاد.
هماچوری: مالش سنگ ها به غشاهای مخاطی اندام های داخلی باعث خونریزی می شود که می تواند به صورت شدید یا میکروسکوپی دیده شود.
ادرار غیر طبیعی: تحریک مثانه و مجرای ادرار می تواند باعث ادرار مکرر، فوری و دردناک شود.
علائم سیستمیک: اگر عفونت ایجاد شود، ممکن است تب و لرز رخ دهد که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد.

Ⅱ. تشخیص سنگ کلیه

در صورت بروز علائم مشکوک فوراً به پزشک مراجعه کنید. تایید را می توان از طریق تست های زیر تایید کرد:

تصویربرداری: سونوگرافی راحت است و روش ارجح است (به نگه داشتن ادرار قبل از آزمایش نیاز دارد). سی تی اسکن به وضوح اندازه و محل سنگ ها را نشان می دهد و استاندارد طلایی برای تشخیص است. اشعه X فقط می تواند سنگ های مثبت را نشان دهد و ارزش محدودی دارد.

آزمایش‌های آزمایشگاهی: آزمایش ادرار برای هماچوری و پیوری، آزمایش خون برای عفونت، و آزمایش‌های بیوشیمیایی برای عملکرد کلیه و الکترولیت‌ها.

Ⅲ. درمان سنگ کلیه

طرح درمان به اندازه سنگ، محل، ترکیب و شرایط بیمار بستگی دارد:

درمان محافظه کارانه: سنگ<6 mm in diameter can be treated with medication (lithotomy drugs, antispasmodics, and antibiotics if infected), along with lifestyle adjustments (drinking plenty of fluids, adjusting diet according to stone composition, and exercising regularly, such as skipping rope).

درمان جراحی: سنگ شکنی برون بدنی با موج شوک (ESWL) از امواج ضربه ای برای شکستن سنگ ها، با نیاز به مایعات فراوان و ورزش بعد از جراحی استفاده می کند. سنگ شکنی یورتروسکوپی (URL) از یک اورتروسکوپ از راه مجرای ادراری برای شکستن سنگ ها استفاده می کند، با یک لوله دوتایی-J که 2-4 هفته پس از جراحی برداشته می شود. و نفرولیتوتومی از راه پوست (PCNL) از یک پونکسیون کمری برای ایجاد کانالی برای برداشتن سنگ استفاده می‌کند و یک لوله دوبل J 2 تا 4 هفته پس از جراحی برداشته می‌شود.

Ⅳ. پیشگیری از سنگ کلیه

پیشگیری مهمتر از درمان است. مراحل زیر می تواند کمک کند:

1- مقدار زیادی آب بنوشید: روزانه 2000 تا 3000 میلی لیتر آب بنوشید تا خروجی ادرار کافی داشته باشید، ادرار را رقیق کنید و از نگه داشتن ادرار خودداری کنید.

2. تنظیم رژیم غذایی: رژیم غذایی خود را بر اساس ترکیب سنگ تنظیم کنید. به عنوان مثال، اگر سنگ اگزالات کلسیم دارید، از اسفناج و چای پررنگ اجتناب کنید. اگر سنگ اسید اوریک دارید، از کله پاچه های حیوانی، غذاهای دریایی و آبجو خودداری کنید.

3.ورزش متوسط: باعث افزایش متابولیسم و ​​جلوگیری از ایجاد سنگ می شود.

4. کنترل وزن: چاقی یک عامل خطر برای سنگ است.

5. معاینه فیزیکی منظم: برای اطمینان از تشخیص و درمان به موقع، آزمایش ادرار و سونوگرافی انجام دهید.

سنگ کلیه یک بیماری اورولوژیکی شایع و خوش خیم است. مدیریت علمی می تواند به طور موثر از آنها پیشگیری و درمان کند. در صورت مشاهده علائم مشکوک، فوراً به پزشک مراجعه کنید. تشخیص و درمان به موقع می تواند از درد و آسیب جلوگیری کند.